Wat is een goede voorbereiding voor mensen die nieuw zijn met Tibetaans boeddhisme?

Traditioneel nemen mensen toevlucht in de Drie Juwelen als zij beginnen met Tibetaans boeddhistische methoden en de basisoefeningen. Maar persoonlijk vind ik, dat als mensen echt vanaf stap één beginnen, zij eerst deze instelling moeten hebben: "Ik wil fatsoenlijk zijn. Ik wil uit de innerlijke rijkdom putten." Dit is het fundament waarop je dan de traditionele aspecten van de beoefening die worden aangeboden kunt voortzetten.

De eerste stap is reflectie. Begrijpen dat deze innerlijke rijkdom in jezelf te vinden is, je kunt je eigen bewustzijn onderzoeken en proberen te zien of er een natuurlijk gevoel en begrip is van oorzaak en gevolg, een natuurlijk gevoel om waarheid en vrede te ambiëren. Als we deze dingen herkennen, dan is dit al de eerste niet-traditionele beoefening op het Tibetaans boeddhistische pad.

Om deze innerlijke rijkdom verder te ontwikkelen, kun je daarna beginnen met de traditionele beoefening, reflecteren op vragen die zijn gegrond op logica en redenering.

Bijvoorbeeld, is het logisch als je iets wilt leren, dat je daarvoor iemand nodig hebt die meer ervaren is en hun weg volgt? Is het logisch om een goede en positieve instelling te hebben? Is het relevant om fatsoenlijk te zijn in hoe je denkt, hoe je spreekt en hoe je je gedraagt? Zijn je intenties belangrijker dan wat je doet?

Als dit allemaal redelijk en logisch lijkt, dan is dit al een stap op het pad om meer van jezelf te realiseren en uit je innerlijke rijkdom te kunnen putten.

Dan kun je ook de traditionele aspecten van de beoefening onderzoeken, bijvoorbeeld de traditionele Theravada-, Mahayana- en Vajrayana-beoefening, en bekijken of deze net als de vragen die ik zojuist heb gesteld, met je eigen logica en redenering overeenkomen. Door dit te doen zal je niet simpelweg blind in een nieuwe manier van leven springen.

Anders zul je, als je in het begin deze dingen niet doet, het gevoel kunnen krijgen dat je jezelf aan moet passen aan iets dat totaal nieuw is. Dan wordt het een beetje onnatuurlijk. Af en toe, of vanaf het begin, kun je het gevoel hebben dat het niet overeenkomt met je natuur, met je eigen basis — dat je je alleen maar aanpast.

Stel dat je geboren en getogen bent in de stad en op een afgelegen en stil eiland gaat wonen. Je kunt het heel hard proberen, maar het zal een strijd worden om je aan te passen. Na verloop van tijd zal het nog steeds niet makkelijk zijn — het is niet makkelijk in het begin, het is na verloop van tijd niet makkelijk, en het zal ook niet makkelijk zijn aan het einde. Omdat je bij elk aspect het gevoel hebt dat je je moet aanpassen aan iets dat niet echt overeenkomt met je eigen natuur.

Dus op dezelfde manier kun je een soort allergische reactie hebben op de beoefening — dat is niet goed! Dus in plaats daarvan, om aan te nemen in plaats van aan te passen, zal je moeten herkennen dat er al een inherente connectie is. Zoals bijvoorbeeld, ik ben een Tibetaan, maar er is een inherente connectie met het Oosten, Westen, Noorden of Zuiden, simpelweg omdat ik een mens ben. Dus vanuit dat oogpunt is er geen enkel verschil. En dan zijn er zomaar ineens enorm veel overeenkomsten. Er is geen enkele reden om aan te passen!

Ik zeg dit omdat ik denk dat er een risico of een gevaar is, dat verborgen is maar zeer krachtig is. Het komt op zodra iemand merkt: "Ik ben een mens, dus ik heb emoties, en dat is wie ik ben. Dus waarom zou ik proberen die emoties kwijt te raken? Als ik dat doe, dan zou ik als een machine kunnen worden. En als spiritualiteit bedoeld is om dat te doen, wil ik dan wel spiritualiteit?"

Ook al klopt de logica in deze denkwijze, wordt die op de verkeerde manier toegepast. Emotie is geen deel van je, het is een tijdelijke gewoonte. Je bent niet van nature boos, of van nature welke emotie dan ook. Emoties komen en gaan. Het pad van spiritualiteit is dat van je ware natuur ontdekken, putten uit je eigen innerlijke rijkdom.

Het begrijpen van dit punt weerlegt bijna automatisch het idee dat spiritualiteit of beoefening een manier is om iemands ware natuur te veranderen.

Om deze redenen, is het reflecteren op onze motivatie, logica en de reden om te beoefenen een belangrijke niet-traditionele eerste stap, voordat we het meer traditionele pad van het Tibetaans boeddhisme opgaan.

Het originele artikel vind je hier. Vertaald uit het Engels, originele titel: What is a Good Practice to Start With for People Who are New to Tibetan Buddhism?

Volg ons op facebook

Lama Ole Nydahl: The Source Of Happiness